بیمارگونه های یک روشنفکرنما

آقا آن قیچی را بدهید به من

شما بدهید

حالا عرض می کنم

:

اصولا کل هیکل من

لامصب است

اما آقا باور نمی کنید

این زبان من

یک سگ مصبیست

دومی ندارد

قبلا ها

تنهایی که راه می رفتم

زیر لب ورد می خواند

مثلا

((لا حول و لا قوت الا بالله))

یا

((لعنت خدا هم محاسنی دارد

اگر به آن عادت کنی))

اما این آخری ها

هی می گفت

پنجاه و شش

پنجاه و شش

پنجاه و شش

بعد هم می خندید

دیشب

می گفت

:

پنجاه و شش تا

آغوش را امتحان کردی

اما

هیچکدام

بوی نیلوفر وحشی

نمی داد

.